Janusz Rychlewski
Biografia
Janusz Rychlewski urodził się 5 kwietnia 1915 roku w Żninie. W 1922 roku wraz z rodzicami przeprowadził się do Bydgoszczy, gdzie spędził dzieciństwo i młodość. Studiował prawo na Uniwersytecie Poznańskim, a w okresie międzywojennym pracował jako publicysta w lokalnych gazetach wielkopolskich oraz w poznańskim radiu.
Brał udział w kampanii wrześniowej w 1939 roku, po której dostał się do niewoli radzieckiej. Udało mu się jednak zbiec na Litwę, a później na Łotwę, gdzie został internowany. W 1941 roku przedostał się na ziemie polskie i służył w ZWZ-AK, pracując jako redaktor konspiracyjnych czasopism. Zagrożony aresztowaniem, zbiegł na Węgry, ale po zajęciu kraju przez wojska niemieckie powrócił do Polski. W 1944 roku walczył w powstaniu warszawskim, a po jego klęsce służył w oddziałach Armii Krajowej na Podkarpaciu i w Małopolsce.
Po wojnie osiedlił się na Pomorzu, gdzie pełnił funkcję kierownika literackiego Polskiego Radia w Gdańsku. W latach 1946-1949 mieszkał w Łodzi, a od 1949 roku na stałe zamieszkał w Warszawie, poświęcając się pracy pisarskiej. W 1953 roku był krótko więziony z przyczyn politycznych. W 1964 roku jako stypendysta Fundacji Kościuszkowskiej wyjechał na Zachód, odwiedzając m.in. Stany Zjednoczone, Szwajcarię, Francję i Włochy. Do kraju powrócił w 1973 roku, ale już w 1977 roku ponownie wyjechał na Zachód, skąd wrócił w 1978 roku.
Janusz Rychlewski zmarł 12 września 1987 roku w Radziejowie Kujawskim w następstwie wypadku samochodowego. Zgodnie z jego życzeniem, 19 września 1987 roku został pochowany w grobowcu rodzinnym na cmentarzu w Żninie.