Józef Kopczyński
Biografia
Józef Kopczyński urodził się 17 października 1930 roku w Żninie. Był synem kupca zbożowego Józefa i Bronisławy z domu Nyka. Podczas II wojny światowej jego rodzina została wysiedlona do Nowego Targu, a w 1949 roku zamieszkał w Poznaniu.
Po ukończeniu Gimnazjum im. Braci Śniadeckich w Żninie, rozpoczął studia na Wydziale Rzeźby Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych w Poznaniu. Był uczniem Jacka Pugeta, a dyplom uzyskał w 1956 roku w pracowni profesora Bazylego Wojtowicza. Już w 1955 roku został zatrudniony na uczelni jako asystent, a od 1963 roku kierował Pracownią Medalierstwa i Drobnych Form Rzeźbiarskich. W 1970 roku mianowano go docentem, w 1982 otrzymał tytuł profesora nauk o sztukach pięknych, a w 1995 został profesorem zwyczajnym.
Jego pierwsza indywidualna wystawa odbyła się w 1970 roku w Galerii Miejskiej Arsenał w Poznaniu. Prace artysty trafiły do galerii i muzeów w Sztokholmie, Helsinkach, Madrycie, Londynie i Getyndze. Jest autorem wielu realizacji pomnikowych i plenerowych, m.in. pomnika Mieszka I i Bolesława Chrobrego w Gnieźnie, pomnika Powstańców Wielkopolskich w Skalmierzycach oraz rzeźby Tytusa Działyńskiego w Kórniku.
W dziedzinie sztuki sakralnej stworzył m.in. figurę Chrystusa w Koszalinie i ołtarz w poznańskim kościele dominikanów. Był również twórcą tablic pamiątkowych, plakiet i medali. Za swoją działalność otrzymał liczne nagrody, w tym Nagrodę Ministra Kultury i Sztuki II stopnia (1977) oraz Nagrodę Artystyczną Miasta Poznania (2001).
Józef Kopczyński zmarł 24 maja 2006 roku w Poznaniu i został pochowany w Alei Zasłużonych na cmentarzu na Miłostowie. Od 2007 roku organizowany jest konkurs małej formy rzeźbiarskiej jego imienia, a w 2022 roku powstał film dokumentalny „Pomnik” poświęcony jego monumentalnej realizacji w Gnieźnie.